यो सडक कसको हो ?

अपहरित यो सडकमा
पहिलो कुरो त
गुड्नलाई पेट्रोल छैन
हो, गाडीमा तेल छैन इन्धन छैन कहिले पेटमा
तैपनि फालाफाल छन् जताततै चक्काजामै जामहरू
छातीका भ्वाङ्गहरू जस्तै
अनगिन्ति खाल्डै खाल्डाहरू छन् जहाँ
यो हिड्ने, गुड्ने सडकमा
अरुसित मात्र हैन आफैसंग
कहिले छेलिएर कतै छलिएर भए पनि
नहिँडि त भएकै छैन
आइपुगियो आज यहाँ
कसैले पर्खदै होलान् मलाई कतै
सबैभन्दा मुख्य कुरो भोक निभाउनु थियो घरको
धेरैको आँखा लागेको स्वतन्त्रताको यौवन
अनि यसलाई बचाएर राख्नुको पीडा
सबैलाई सुनाउनु थियो आजै
तर अहिले म र मेरो घरबीच
कर्फयूको फणा फिँजाएर निर्लज्ज बसेको
यो सडक कसको हो ?

जीवनलाई सडक बनाएर हिँडियो यतिञ्जेल
क्षितिजसंगै सधैं परपर र्सर्दै गयो गन्तव्य
जीवनभर हावा जति भरे पनि
पङ्चर भइरहने चक्काहरू छन् जीवनमा
घरिघरि इञ्जिन बन्द भइरहने
गाडी बनेको छु म आजकल
गुड्दा गुड्दै एकाएक चक्का गुड्न छाडेर
बीच सडकमा स्वयम् बल्न थालेपछि
अर्थात् कसैद्वारा सडक कब्जा गरिएपछि
विचल्ली परेका यात्रीहरूको चिच्याहट निल्दै
बेमौसम, अमिलो, अपच, सन्त्रास
सडकभरी छताछुल्ल बमन गरेर
यात्री छेक्दै तर्साइरहने
लम्पसार सडक कसको हो ?
बिना अपराध डाँडिएर
जरिबाना तिर्दै हिँड्नु पर्ने
यो सडक कसको हो ?