गीत (नवराज सुब्बा)
फूल फुल्यो बैंश झुल्यो मनै गम्केन
म त नाँच्थे कोइलीको गीतै घन्केन ।
यसपालि वैशाख यो किन यति उराठ
खोस्न किन शीतल आयो पापी बतास ।
तिम्रा रुप रङ्गहरु मेरै निम्ति होलान्
सायद निर्दोष उमंग मेरै निम्ति होलान् ।
पलाउँछौ आशा भई नयाँ नयाँ पालुवा
नबनाऊ भरोसालाई बगरको बालुवा ।
