Category Archives: मुक्तक

Nepali short poem Muktak by Nawaraj Subba

प्रेमील तीन मुक्तक

नवराज सुब्बा
— एक —
अब एक्लै यसरी आफैसित रुँदिन
नहेर एकोहोरो अब म तिम्रो हुँदिन
बिन्ति आँखा नजुधाऊ प्रिय मसित
यी हातले अब तिम्रो तस्बीर छुँदिन ।
— दुई —
तस्वीरमा झैं म सधैं राम्रो भएको भए
कवितामा झैं यौवन नओइलाएको भए
प्रेम पनि अमर कहाँ हुन्थ्यो होला प्रिय !
तिमीलाई साँच्चै आफ्नै बनाएको भए ।
— तीन —
नदिमा नबगेको अलिकति पानी छ
जतासुकै हत्तपत्त नमिसिने बानी छ
त्यति नपोखिएको सायद चुहिएको
कुनै बेला गर्नलार्ई मसित कुराकानी छ ।

मुक्तक-2

किन हो चरी रोएको मन पर्छ
मनको रुमाल धोएको मन पर्छ
आफैलाई दुखे पनि किन होला
त्यो तिर्सनाले छोएको मन पर्छ ।

तस्वीरमा झैं सधैं राम्रो भएको भए
कवितामा झैं यौवन नओइलाएको भए
प्रेम पनि अमर कहाँ हुन्थ्यो होला प्रिय !
तिमीलाई साँच्चै आफ्नै बनाएको भए ।

डष्टबिन

झुत्रे झोला नभए यी मनका कुरा म कहाँ राख्थे हुँला
थोत्रे बाकस नभए यत्तिका बात कता थन्क्याउँथे हुँला
कहाँ सकिंदा रहेछन् भावना मात्र पोखिएर कवितामा
सोच्दछु डष्टबिन नभए यतिधेरै कुरा कहाँ फाल्थें हुँला ।

जेठ ३२ गते २०६९ विराटनगर नेपाल ।