पुतलीझैं खेलाउँछु आज आफ्नै मन
सबै कुरा नलैजाऊ देऊ बालापन ।
ठेकान छैन के भयो यो मुखको बोली
लैजाऊ बैंश बरु देऊ त्यो तोतेबोली
लोभी भए आँखा आज पापी भए मन
सबै कुरा नलैजाऊ देऊ बालापन ।
कुकु खेल्ने गट्टा खेल्ने हे मेरा साथी
आउँला भन्थ्यौ हरायौ दोबाटोमा राखी
कुर्दाकुर्दै जोवन गयो दोधार भो मन
सबै कुरा नलैजाऊ देऊ बालापन ।
हामी पहिले नेपाली अनि मात्र अरू
देश टुक्रिन दिदैनौं ज्यान दिन्छौं बरु ।
नेपाली चिनाउँने हिमाल सगरमाथा
अरनीको कला र गोर्खाली वीरगाथा
अखण्ड यो भूखण्ड हो हुन्न पराधीन
पहिले हामी नेपाली गर्छौं बलिदान ।
माघीनाच, झाँगडनाच, सिरुवा, रोदी
धाननाच, झिंझिया, देउडा ढुकढुकी
हामी फूल हौं मालाको राष्ट्रियता धागो
पहिले हामी नेपाली अनि मात्र अर्को ।
अमूल्य यो जीवनलाई नफालौं है खेर
दुर्व्यसनलाई चिनेर टाढै बसौं हेर ।
धुम्रपान मद्यपान अनि लागुपदार्थ
मानिसको जीवनलाई बनाउँछ ब्यर्थ ।
धान रोप्न साथी हो खेततिर जाऔं
खेल्ने बेला हैन एैले काम गर्न जाऔं ।
हलो जोत्ने साइँलादाइ मीठो गीत गाऊँ
गाडीजस्तै मज्जा हुन्छ दाँदे चढ्न जाऊँ ।
दुःख गरौं असारमा धान फल्छ हेर
मंसीरमा दाइँ गरी खेल्नु पर्छ धेर ।
माना खाई मुरी फल्ने राम्रो मौका हो यो
बिदा भयो स्कुल पनि समाऊ कोदालो यो ।
“सहिदलाई सलाम” २०६७ बाट
चालै नपाइ फक्रिएको फूल मनपर्छ
जानी जानी गरेको भूल मन पर्छ ।
सिङ्गो जीवन वलिदान दिनेलाई सलाम
देशका लागि हाँस्दै मर्ने शहीदलाई सलाम ।