Category Archives: Muktak

प्रेमील तीन मुक्तक

नवराज सुब्बा
— एक —
अब एक्लै यसरी आफैसित रुँदिन
नहेर एकोहोरो अब म तिम्रो हुँदिन
बिन्ति आँखा नजुधाऊ प्रिय मसित
यी हातले अब तिम्रो तस्बीर छुँदिन ।
— दुई —
तस्वीरमा झैं म सधैं राम्रो भएको भए
कवितामा झैं यौवन नओइलाएको भए
प्रेम पनि अमर कहाँ हुन्थ्यो होला प्रिय !
तिमीलाई साँच्चै आफ्नै बनाएको भए ।
— तीन —
नदिमा नबगेको अलिकति पानी छ
जतासुकै हत्तपत्त नमिसिने बानी छ
त्यति नपोखिएको सायद चुहिएको
कुनै बेला गर्नलार्ई मसित कुराकानी छ ।

मुक्तक-2

किन हो चरी रोएको मन पर्छ
मनको रुमाल धोएको मन पर्छ
आफैलाई दुखे पनि किन होला
त्यो तिर्सनाले छोएको मन पर्छ ।

तस्वीरमा झैं सधैं राम्रो भएको भए
कवितामा झैं यौवन नओइलाएको भए
प्रेम पनि अमर कहाँ हुन्थ्यो होला प्रिय !
तिमीलाई साँच्चै आफ्नै बनाएको भए ।

डष्टबिन… (नवराज सुब्बा)

झुत्रे झोला नभए यी मनका कुरा म कहाँ राख्थे हुँला
थोत्रे बाकस नभए यत्तिका बात कता थन्क्याउँथे हुँला
कहाँ सकिंदा रहेछन् भावना मात्र पोखिएर कवितामा
सोच्दछु डष्टबिन नभए यतिधेरै कुरा कहाँ फाल्थें हुँला ।
————————–

जेठ ३२ गते २०६९ विराटनगर नेपाल ।

तिमी देख्दा… (नवराज सुब्बा)

बोल्दैनन् कोही मसित तापनि म बोल्छु 
यहाँ मेरा कोही छैनन् ता पनि म बाँच्छु 
आज जिउँने क्रममा च्यापमा परेंछु तर  
तिमीलाई सामु देख्दा अवश्य म हाँस्छु ।

———————-
(यो फोटोले प्रभावित भएर लेखेको सिर्जना हो । जेठ २३, २०६९ विराटनगर) Continue reading तिमी देख्दा… (नवराज सुब्बा)

सपनाको भकुण्डो (नवराज सुब्बा)

हुट्टिट्याउँले आकास थामेन किन भो उभिण्डो
न त बाख्राको मुखमा अट्छ कहिल्यै कुभिण्डो
आफूलाई नधोच्ने जुँघाले अरुलाई नै घोच्दछ
यसरी सकिंदैन गोल गर्न यो सपनाको भकुण्डो ।

जेठ १५, २०६९ विराटनगर नेपाल ।

यो के भो !

कुनैबेला तिमी मेरो निम्ति मरिमरि हाँस्ने गर्दथ्यौ
टिपेर फूलहरु मेरै निम्ति माला गास्ने गर्दथ्यौ
यो के भो ! आज कसरी आपसमा हामी वैरी भयौं ?
जबकि हामी चण्डी; मारुनी, रोदी, देउडा; मिलेरै नाच्ने गर्दथ्यौं ।

लाजपचुवा

नाङ्गै भए पनि मलाई लाज लाग्दैन
माग्दै खान पनि मलाई लाज लाग्दैन
लाज पचाइसकेको हुँ म लाजपचुवा
दुनियाँ ढाँट्न मलाई क्यै लाज लाग्दैन ।

मुक्तक (नवराज सुब्बा)

सर ! अब पढौं अनुशासन, छात्रछात्राको माग हो
सरकार ! देऊ अब सुशासन, जनताको माग यो
हैन अति भो हजुर ! मुख छोपौं कि के गरौं अब !
बाटैमा बसेर के गर्नेलाई भन्दा देख्नेलाई लाज भो ।

एस.एल.सी. (2012) दिने विद्यार्थी भाइबैनीहरूलाई शुभकामना सहित…

मुक्तक (नवराज सुब्बा)

कविता कोर्दा किन हो कवि नै रिसाए
गीत गाउँदा किन हो कलाकार रिसाए
जब नियालें आफन्त र आफन्तका मन
अचम्म ! नजिककाहरू किन हो टाढिए ।

फागुन १५, २०६८ विराटनगर