NRSUBBA.COM.NP

बिहानी ब्यूँझाउने रातसित… ( नवराज सुब्बा)

धुवैंधुँवा
भरिएको कोठामा
म सकिन निदाउन
अँट्नै सकिन
आफ्नै अपूर्णतामा
पोखिएँ चाहनामा
र बग्दै गएँ यसरी
जीवनभर भेलजस्तै
ठोक्किइरहें ढुङ्गामा
र पटक पटक
बाँचेको अनभुव गरें

न्यूटन, स्याऊ र भूकम्प (कविता) नवराज सुब्बा

यसपालि पनि
भूइँचालोले देखेन
जीवनदेखि दिक्क भएका
मृत्यु पर्खी बसेकाहरूलाई
बरु फुलिरहेका फूलहरू टिप्यो
वारिपारि गर्ने पुलहरू चुँडायो
यसपालि पनि टेरेन मृत्युले
मान्छेका निर्दोष पाइलाहरू
बरु निर्ममतापूर्वक कुल्चियो
निस्सासियो गाउँ र शहर
स्वास रोकिएको मौका छोपेर
मिच्न मिच्यो मानव अस्तित्व
यसरी फुत्त आयो भूकम्प
उजाड बनायो गाउँशहर
र लुत्त लुक्यो….

बिर्खेको दशैं

यो दुनियाँमा
दुःख दिनेबाहेक
अरू थोक नै के छ र
भोक भन या गरीबी
बन्द भन या हडताल
सत्ता भन या प्रतिपक्ष
सबैसबै दुःखै दिने चीज
मात्र त हुन् नि मेरा निम्ति
मलाई खुसी बाँड्ने
सेतो हिमाल छ
जो मलाई उभिन सिकाउँछ
कहिल्यै नरिसाई सधैं
हाँस्न सिकाउँछ
मलाई

रुखको मन (नवराज सुब्बा)

टिप
फूल
या पात
भाँच हाँगा
या बोटलाई
म रूँदिन अब
झार्दिन आँशु पनि
बरु काट अरू
टुक्राउ र बनाऊ

सेवारो पप्पाए ! (नवराज सुब्बा)

सेवारो पप्पाए ! (नवराज सुब्बा)

दिन्न बधाई कसैलाई अब
खुशी पनि बाँड्दिन सब
दिएँ शुभकामना जसलाई
ती सबै सडकमै ढले जब ।

भाद्र १२, २०६८

रेगिस्तान (कविता) नवराज सुब्बा

प्रिय साथी !
नढाँटिकन म लेख्दैछु
मेरा आँखाले देखेको छैन
त्यो तिम्रो रेगिस्तान
तर तिमीले पठाएका चिठी या
तिमीले कोरेका कविता पढ्दा
मलाई यस्तो लाग्छ
त्यो रेगिस्तान पक्कै
मेरो छाती जस्तै
उजाड उजाड छ
जहाँ पिउने
मात्र आँशु भेटिन्छ

झरी र रित्ता गाग्रीहरू (कविता) नवराज सुब्बा

बादल र किसान (कविता) नवराज सुब्बा

शिरमाथि
मडारिरहन्छ
कालो बादल

तस्वीर-कविता (जीवन-छाया) नवराज सुब्बा

Value of Life (Poem) Nawaraj Subba

“It is difficult to live
Rather than to die”
What really you say
Fie! Why you weep
Remembering all?
Laugh forgetting all
You laugh