NRSUBBA.COM.NP » Poems

बिहानी ब्यूँझाउने रातसित… ( नवराज सुब्बा)

nrsubba — Tue, 01 Nov 2011 06:15:21 +0000

धुवैंधुँवा
भरिएको कोठामा
म सकिन निदाउन
अँट्नै सकिन
आफ्नै अपूर्णतामा
पोखिएँ चाहनामा
र बग्दै गएँ यसरी
जीवनभर भेलजस्तै
ठोक्किइरहें ढुङ्गामा
र पटक पटक
बाँचेको अनभुव गरें
घरिघरि छोएँ किनारा
र जितेको आभास पाएँ
तर जब पाएँ बगरमा आफूलाई
तब मरिमरि बाँचेकोमा एकपटक मुस्कुराएँ
अनि ब्यर्थ बाँचेकोमा पछुताइरहें
अझै पनि म
स्मसान रातसित जुधिरहेछु
र एउटा सम्झौता गरिरहेछु
बिहानी ब्यूँझाउने रातसित…

लडाइँ अझै
सकिएको छैन
भन्न सकिन्न यो युद्ध हो
धुँवामा मेरो पनि रंग मिसियो र
यदि म उठ्न सकिन भने
ए रात !
तिमीले ब्यूँझाउनु है
विहानीलाई ।

Get Shareaholic

न्यूटन, स्याऊ र भूकम्प (कविता) नवराज सुब्बा

nrsubba — Fri, 21 Oct 2011 16:27:26 +0000

यसपालि पनि
भूइँचालोले देखेन
जीवनदेखि दिक्क भएका
मृत्यु पर्खी बसेकाहरूलाई
बरु फुलिरहेका फूलहरू टिप्यो
वारिपारि गर्ने पुलहरू चुँडायो
यसपालि पनि टेरेन मृत्युले
मान्छेका निर्दोष पाइलाहरू
बरु निर्ममतापूर्वक कुल्चियो
निस्सासियो गाउँ र शहर
स्वास रोकिएको मौका छोपेर
मिच्न मिच्यो मानव अस्तित्व
यसरी फुत्त आयो भूकम्प
उजाड बनायो गाउँशहर
र लुत्त लुक्यो….

ऊ मरेछ
त्यो पनि मरेछ
बाँच्नु पर्नेहरू सबै मरेछन्
आऊ भूकम्प स्वागत छ
म मर्न तयार छु
बाँच्न पनि तयार छु
व्यर्थ किन डराउनु
कतिन्जेल चिन्ता गर्नु
आखिर बाँचे पनि मरे पनि
हामी सबैलाई ओढ्न पुग्ने
एउटै आकाश छँदैछ नि !

सुन्न त
मैले पनि सुनेको थिएँ
भुइँचालोमा लाटो बोल्छ
अपाङ्ग उठ्छ र हिड्छ
मेरा पनि आँखा खुले
देखें निलो आकाश, नौलो आकास
जहाँ सून्यता, पूर्णता तर सत्यता रहेछन्
अनि पिलपिल गर्ने आकासका ताराहरू
अरूका हैनन् हाम्रै रहरहरू नाचेका रहेछन्
आहा ! जीवन र मृत्यु
बाँच्नु, मर्नुको रहर अनि कर
व्रम्हाण्डीय आकर्षण अनि विकर्षण
न्यूटनको गुरत्वाकर्षण
आइन्स्टाइनको गति
जो हामीलाई नै खोजिरहेछन्
टाउको बिनै बाँचिएछ यतिन्जेल
व्यर्थै च्व… च्व…

सर आइजक न्यूटनलाई
गुरुत्वाकर्षण चिनाइ दिने स्याऊ
भूकम्पले मान्छेकै टाउकोमा
अझै झारिरहेछन्
धरतिमा कतै न्यूटनहरू
जन्मिए कि ! भनेर
अब त न्यूटनहरू
जन्मिए कि भनेर…

कवितावाचन

Get Shareaholic

बिर्खेको दशैं

nrsubba — Wed, 05 Oct 2011 03:23:02 +0000

यो दुनियाँमा
दुःख दिनेबाहेक
अरू थोक नै के छ र
भोक भन या गरीबी
बन्द भन या हडताल
सत्ता भन या प्रतिपक्ष
सबैसबै दुःखै दिने चीज
मात्र त हुन् नि मेरा निम्ति
मलाई खुसी बाँड्ने
सेतो हिमाल छ
जो मलाई उभिन सिकाउँछ
कहिल्यै नरिसाई सधैं
हाँस्न सिकाउँछ
मलाई

बन्द छलेर
बाधा पार गर्दै
जबर्जस्ती कफ्र्यू तोड्दै
सुटुक्क आइपुग्यौ तिमी
यो बिर्खेको घरमा
तिम्रो आगमनमा
म एकैछिन भए पनि
खुसी भएको छु
किनकि
तिम्रो नाउँमा केटाकेटीले
पेटभरि खान पाएका छन्
यही निहुँमा भुन्टेकी आमाको
मक्किएको धोती फेरिएको छ ।

Audio Click from BFM

Get Shareaholic

रुखको मन (नवराज सुब्बा)

nrsubba — Wed, 31 Aug 2011 15:48:23 +0000

टिप
फूल
या पात
भाँच हाँगा
या बोटलाई
म रूँदिन अब
झार्दिन आँशु पनि
बरु काट अरू
टुक्राउ र बनाऊ

एउटा सुन्दर घर
र सक्छौ भने
सम्झनामा
नडराई ठोक
अझै किलाहरू
काठ या छातीमा
झुन्ड्याइ देऊ कतै
प्रेम गर्दा रहरले
लुकेर खिचेका अनि
एतिञ्जेल थन्क्याइएका
गुम्सेका सपना जस्तै
अभागी ती तस्वीरहरूलाई
पनि ।

Get Shareaholic

सेवारो पप्पाए ! (नवराज सुब्बा)

nrsubba — Mon, 29 Aug 2011 04:03:47 +0000

सेवारो पप्पाए ! (नवराज सुब्बा)

दिन्न बधाई कसैलाई अब
खुशी पनि बाँड्दिन सब
दिएँ शुभकामना जसलाई
ती सबै सडकमै ढले जब ।

भाद्र १२, २०६८

Get Shareaholic

रेगिस्तान (कविता) नवराज सुब्बा

nrsubba — Sat, 30 Jul 2011 08:22:19 +0000

प्रिय साथी !
नढाँटिकन म लेख्दैछु
मेरा आँखाले देखेको छैन
त्यो तिम्रो रेगिस्तान
तर तिमीले पठाएका चिठी या
तिमीले कोरेका कविता पढ्दा
मलाई यस्तो लाग्छ
त्यो रेगिस्तान पक्कै
मेरो छाती जस्तै
उजाड उजाड छ
जहाँ पिउने
मात्र आँशु भेटिन्छ
त्यो मरुभूमि पक्कै
मेरो दृष्टि जस्तै उराठ र
मन जस्तै उदास छ
जहाँ कहिलेकाहिँ
टुसाउँछ सपना
तर लाग्दैन फल
अनि फल्दैन केही
एक पेट खानलाई
मेरो बासस्थानमा या
तिम्रो रेगिस्तानमा
एउटै नियति र गतिमा
दगुरिरहेछौं हामी मृगझैं
सायद प्यास बुझाउन
कोरिरहेछौं आफूलाई
ब्यर्थ कविता झैं ।

Get Shareaholic

झरी र रित्ता गाग्रीहरू (कविता) नवराज सुब्बा

nrsubba — Sat, 02 Jul 2011 07:26:22 +0000

‘हरहर महादेव पानी देऊ देऊ

यत्तिले पुगेन अलि थपिदेऊ’ भन्दै

रित्ता गाग्रीहरूको जुजुस हिड्यो सडकमा

कैलाशमय कान छिचोल्न

गगनभेदी बन्दूक पड्काइयो

र मागियो झरी यसपाली खडेरीमा

पानी छिट्याएको देखेर

खुसीमा उफ्रिदै सबैले नुहाए

झरी रोकिएन

बाढी जताततै बग्यो बाटाबाटामा

डिल भत्कियो अनि भास्सियो सडक

हो, एकसाथ घर र मनहरू चर्किनसम्म चर्किए

हेर्दाहरेर्दै धेरैका घरबास बगायो झरीले

झाडापखाला महामारी फैलियो

त्यहीँ छेवैमा आगो र चिताका खरानी सुँघ्दै

धमिलो पानीमा रमाउँदै थिए माछाहरू

घरघरमा जाल बुन्दै थिए कोही

छेलिएर कोही बल्छी हाल्दै होलान् बाढीमा

यत्तिकैमा यसपालिको मनसुन थामियो

तर भेलचाहिँ घरघरमा पसिरह्यो र डसिरह्यो

उर्लिनु उर्लियो अन्तरविरोधी लहरहरू

मनमनमा !

अचम्म !

छट्पटाउँदै अतृप्त प्यासहरू

सडकमा अझै ओहोरदोहोर गर्दैछन्

धत्तेरी ! यसपालीको झरीले पनि

भरिएनछन् रित्ता गाग्रीहरू

न त घैंटोमा घाम नै लागेछ ।

प्रकाशोन्मुख “यात्रा आधा शताब्दीको” कवितासङ्ग्रह २०६८ बाट

Get Shareaholic

बादल र किसान (कविता) नवराज सुब्बा

nrsubba — Fri, 03 Jun 2011 15:57:00 +0000

शिरमाथि
मडारिरहन्छ
कालो बादल
धम्क्याउँछे बिजुली
छाती, मुटु र कलेजोमा
निर्दयी चट्याङ लागेर
किसान कायल कायल छन्
यो वस्तिमा आँशुले निथ्रुक्क
अनि घायल मात्र छन्
गड्याङ गुडुङ …
विचरा सन्तानहरू
यो कालो बादललाई
सुख फलाउने मन्सुन ठानेर
झरीमा रुझदै रुझदै
सदियौंदेखि
दुःखी खेतीमा
जुटिरहेछन् ।

जेठ २०, २०६८ विराटनगर

Get Shareaholic

तस्वीर-कविता (जीवन-छाया) नवराज सुब्बा

nrsubba — Thu, 07 Apr 2011 13:49:29 +0000

हिंड्दा हिंड्दै हराएका

मेरा छाया र माया

खोज्दछु कहिले पानीमा

कहिले यो जिन्दगानीमा

सायद थाकेर

पोखरीको डिलमा बसेर

सम्झन्छु म मेरो अतीत

सोच्दछु, मसित पनि

मायालु छाया भइदिएको भए

कति सुन्दर हुन्थ्यो होला जीवन !

तर, ती पलाउँदै गरेका पात

मर्दै गएको यो मन बुझाउँदै

आफैलाई म सम्झाइरहेछु

ती प्राकृतिक छटाझैं सुन्दर

म कहाँ छु र !

Get Shareaholic

Value of Life (Poem) Nawaraj Subba

nrsubba — Sat, 02 Apr 2011 10:25:54 +0000

“It is difficult to live
Rather than to die”
What really you say
Fie! Why you weep
Remembering all?
Laugh forgetting all
You laugh
No meaning of these eyes!
Don’t smell the odour
Only give air to lung
Unless you are declared
Dead by the doctor
Rest in lazy mood
Close the cork of sense
Close eyes and be cold
Be sure to be alive
Unless declared dead
Feel proud of it
Fie! Why you weep
Remembering all?

Reference: An anthology of Poems “Jiwan Mero Sabdakoshma” Translated by Devi Panthi/ Eastern Mirror, Year: 6, Volume: 11, 12. 2067 Falgun/Chaitra

Get Shareaholic